บทกวีสีมรกต

แสงตะวันยามเช้าส่องสว่างความเขียวขจีของพงไพร กิ่งก้านไหว ๆ แผ่เงาใบไม้ลงบนผืนดิน —บทกวีที่ต้นไม้ใหญ่เขียนขึ้นเอง