ในไดอารี่ของ Chloe มีข้อความหนึ่งเขียนว่า "ควรจะมีบทกวีสักบท ที่อุทิศให้กับความทรงจำ ให้กับชีวิต ให้กับบ้าน และให้กับความงามเรียบง่ายรอบตัวเรา"