
คุณครูสาธิตอารมณ์เพลงที่แม่นยำและซ้ำไปซ้ำมาในห้องดนตรี แต่เธอกลับถูกแสงเต้นระบำระยิบระยับลอดผ่านใบไม้ดึงดูดความสนใจไป พลางนับเสียงจักจั่นที่ร้องระงมอย่างเงียบ ๆ ขณะที่ปลายนิ้วเคาะจังหวะที่ไม่เข้ากัน... ทั้งหมดนี้ให้ความรู้สึกเหมือนการต่อต้านที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน