จุมพิตหยาดน้ำค้าง

แสงแรกของรุ่งอรุณส่องประกายอันอ่อนโยนลงบนกลีบดอกไม้ที่บอบบาง ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ทอผ่านเส้นผมของเธอ นี่คือบทกลอนที่นุ่มนวลที่สุดของทุ่งดอกไม้