
ณ ใต้ผืนฟ้าสีครามกว้างไกล เหนือผืนน้ำใสดุจมรกต วิหคตัวหนึ่งโบยบินผ่านมา มันต้องมนตร์ไปกับประกายสีสันของทะเลสาบที่สะท้อนอยู่บนระลอกคลื่น สายลมโชยอ่อนพัดผ่าน วิหคตัวนั้นจึงโบยบินลับขอบฟ้าไป โดยที่มิมีผู้ใดล่วงรู้ เมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ เมล็ดหนึ่งได้ร่วงหล่นจากขนนกของมัน ล่องลอยไปตามสายลมอย่างเงียบงัน ก่อนจะค่อย ๆ จมลงสู่ระลอกคลื่นอันสงบงามเบื้องล่าง