
เมื่อปลายเขาสัมผัสน้ำค้าง ความอบอุ่นและความเย็นก็พบจังหวะของกันและกัน เมื่อสายลมพัดถึงหู การเคลื่อนไหวก็มีความหมาย เงาเมघเขียนบทกวี หินกระซิบท่อนกวี มอสกลายเป็นคัมภีร์ กล้วยไม้และหญ้าหอมพูดด้วยกลิ่นหอม ภูเขาและแม่น้ำคลี่คลายดังม้วนจิตรกรรม ด้วยบทต่าง ๆ นับพัน ด้วยดวงตาที่ตื่นรู้ ทุกรายละเอียดถูกอ่านอย่างครบถ้วน

ร่องรอยของ Chroma