งานเลี้ยงหอมกรุ่น

เสียงทอผ้าตาดขับขาน งานเลี้ยงฉลองยังแดนไกล เสียงหัวเราะสดใสลอยมาตามลมกรุ่นกลิ่นหอม เสียงปี่กลองบรรเลงกึกก้องพร้อมระบำเริงร่า แต่ทว่านางกลับยืนเดียวดาย ณ ที่ซึ่งผืนน้ำบรรจบกับขอบฟ้า ทอดสายตามองระลอกคลื่นหลากสีสันและแสงจันทร์ที่ละลายหายไป ความงามแห่งโลกมนุษย์นั้นดูห่างไกล ราวกับถูกเมฆหมอกบดบังไว้