บทโหมโรงแสงจากแดนไกล: บรรเลงเดี่ยว

อาจจะไม่มีใครมั่นใจเลยว่าความฝันจะเป็นจริงได้ แต่พวกเขากลับใช้ฟ้าดินเป็นเวทีแรกสุด กุมความปรารถนาอันบริสุทธิ์และแรงกล้าที่สุดไว้ในมือ ค่อย ๆ ก้าวเดินเคียงข้างกันมาทีละก้าว ทีละนิด ๆ จนถึงวันนี้