กิ่งไม้เงียบ: การหลอกลวง

ท่ามกลางภาพที่พร่ามัว เธอมองดูพวกโจรลงมา พวกมันชูคบไฟสูงและยกจอบขึ้น มุ่งหน้าไปยังใจกลางแหล่งแร่ กัดแทะพื้นดินราวกับสัตว์ร้าย ขณะที่ป่ารอบตัวคร่ำครวญ ความเศร้าโศกของเธอก็จางหายไป ความเสียใจและเงาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ก็โบยบินไปราวกับขนนก เหลือไว้เพียงประกายแห่งความโกรธแค้นที่ร้อนแรงเพียงหนึ่งเดียว