บทกวีสีทอง: ป่าเขียวชอุ่ม

กำแพงเขียวขจีเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ กีดกันเสียงคำรามสั่นสะเทือนของปีศาจออกไปจากป่า ในที่สุดอาณาจักรในก็มีโอกาสหายใจ และได้ลิ้มรสชีวิตใหม่