เถาวัลย์ที่ยังหลงเหลืออยู่

ฉันยึดมั่นในความรักที่เธอทิ้งเอาไว้ ไม่ยอมตื่น จนกระทั่งตะกร้าดอกไม้ใบหนึ่งนำจดหมายจากเพื่อนเก่ามาให้ คำถามเกี่ยวกับชีวิตและความตายไม่เคยมีคำตอบ แต่เมื่อสายลมเย็นพัดผ่าน ฉันก็เข้าใจในทันทีว่ารุ่งอรุณชี้ไปทางไหน