กระจายความโหยหา

ในภวังค์ ชาวเห็ดดูเหมือนจะรู้สึกถึงความคิดของสัตว์ผู้พิทักษ์ผ่านทางหัวเห็ดของเขา นั่นคือความทรงจำของเด็กสาวคนหนึ่ง แต่ชาวเห็ดไม่เคยพบเห็นเด็กสาวคนนี้ในป่ามาก่อน มันจึงต้องขอโทษสัตว์ผู้พิทักษ์ด้วยความเสียใจ