หินจั๊กจี้

เธอเงยหน้าขึ้นต้อนรับสายฝนที่โปรยปรายลงมา ปลอบประโลมผืนดินที่กำลังจะตาย ลูกนกไม่จำเป็นต้องออกจากรังอีกต่อไป เมล็ดพืชไม่จำเป็นต้องแสร้งหลับ และป่าไม่จำเป็นต้องยอมจำนนอีกต่อไป เธอขับขานบทเพลงเสียงดังท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย อ้าแขนออกเพื่อมอบบทเพลงแห่งรุ่งอรุณสำหรับการตื่นขึ้นครั้งยิ่งใหญ่นี้