
เธอเก็บรวบรวมสมบัติเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วนำไปเก็บไว้ในโพรงต้นไม้—ใบไม้รูปร่างแปลกตา กรวดเรียบลื่น... วันแล้ววันเล่า สิ่งเหล่านั้นค่อย ๆ ถูกสะสมขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยความหวังว่าสักวันหนึ่งเธอจะได้วางมันไว้ตรงหน้าพ่อ และทำให้ Papa ต้องสะดุ้งด้วยเสียงกรอบแกรบเบา ๆ

บทกวีไม่ร่วงโรย