
ในแต่ละครั้งที่มาเยี่ยม เธอเดินตามเส้นทางของนักเยีวยาผู้เมตตาตามบทที่กำหนดไว้ ยาถูกมอบให้ด้วยสายตาอันอ่อนโยน ความสงสัยถูกบรรเทาด้วยคำพูดที่จริงใจ ผู้ป่วยต่างพูดถึงเธอว่าเป็นคนที่ไว้วางใจและพึ่งพาได้ แต่ความหมายที่แท้จริงของความไว้วางใจนั้น แม้จะแสดงออกทั้งกลางวันกลางคืน ยังคงดูเหมือนดอกไม้ในกระจก แสงจันทร์บนผิวน้ำ มองเห็นได้ แต่อยู่เหนือการเข้าถึงของเธอ

เสียงสะท้อนแห่งว่านเซี่ยง