
เสียงตำโกร่งยาสม่ำเสมอสะท้อนก้องกังวานราวกับบทเพลงขับกล่อมภายใต้แสงจันทร์นวล เมื่อนางเงยหน้าขึ้นพักสายตา ก็ได้เห็นดวงจันทร์สุกสว่างสดใสเช่นเคย ราวกับว่าสายตาของบุตรสาวได้เดินทางมาจากแดนไกล และทอดลงมาอย่างนุ่มนวล ณ ปลายทางสองสาย สายหนึ่งแบกรับความทุกข์ทรมานของผู้คน ส่วนอีกสายหนึ่งแบกรับความคิดถึงบ้านของหมอยา

จานสีแห่งพรหมลิขิต