
ยามจันทราลอยเด่น แสงสีเงินระยิบระยับพร่างพรมเหนือทะเลสาบ บนเรือลำน้อยที่ลอยลำอย่างเดียวดาย ใบหน้าของหญิงสาวงดงามดุจดอกบัวแรกแย้ม สหายเก่าได้กลับมาพบกันโดยบังเอิญ นางเคาะกาบเรือเบา ๆ พลางขับขานถึงโลกหล้าในร้อยพันรูปแบบ สายลมยามเย็นพัดผ่าน กลีบบัวไหวเอนราวกับความคิดคำนึงของคนทั้งสองได้พานพบและพยักหน้าให้แก่กันอย่างเงียบงัน