
เธอหันกลับมาอย่างเหนื่อยล้า เบื้องหลังเธอคือผู้คนที่เธอเคยช่วยชีวิตไว้ แต่เลยจากนั้นไปมีเพียงความว่างเปล่าและความเสียใจ บ่อยครั้งที่เธอคิดว่าน่าจะมีเพื่อนและคนที่รักอยู่ตรงนั้นมากกว่านี้ คอยปลอบประโลมความโศกเศร้าที่หลงเหลือจากภัยพิบัติ

เราพบกันอีกครั้ง ในห้วงน้ำตา