ดาบทอง

ความทรงจำทำให้กาลเวลาเลือนราง มันค่อย ๆ ลืมดวงตาที่เอ่อคลอด้วยน้ำตาขึ้นมา สีของนัยน์ตาซีดจางลงทุกครั้งที่หยาดน้ำตารินไหล จนกระทั่งโลกทั้งใบดูเหมือนจะเลือนหายไป ด้ายอินหยวนนับไม่ถ้วนล่องลอยอยู่รอบกาย ปลายด้ายที่หลุดลุ่ยแกว่งไกวในอากาศ ไม่อาจผูกติดอยู่บนข้อมือของมันได้อีกต่อไป