พายุลมปีก : บทเพลงร่วงโรย

ผีเสื้อโดดเดี่ยวย่อมแก่ชราไปในสายลมอันแห้งแล้ง กลืนกินความเดียวดายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฤดูกาลหมุนเวียน นำพาทั้งความเสื่อมสลายและการผลิบานมาเคียงคู่ แต่สาวผีเสื้อผู้ซึ่งยังโดดเดี่ยวชั่วนิรันดร์ เฝ้าครุ่นคิดไปขณะที่เธอมองดูอย่างเงียบงัน