
กะลาสีเรือเฒ่าผู้เคยเป็นพยานในฉากภาพยามอาทิตย์อัสดง : กะลาสีวัยสิบแปดปีตักทองเปลวจากยอดคลื่นด้วยถังเหล็ก ขณะที่กะลาสีวัยห้าสิบปีเก็บแสงเรืองรองสุดท้ายจากเงาของเสากระโดงที่สะท้อนอยู่ในรอยย่นของเขา ท่ามกลางระลอกคลื่นที่พลิ้วไหว ทุกคนต่างสามารถเก็บเกี่ยวยามสนธยาของตนเองได้

ทะเลไกลโพ้น