คลื่นน้ำตา: บทครวญ

เมื่อเปลวเพลิงแห่งสงครามกวาดล้างทั่วแผ่นดิน ทุ่งข้าวสาลีก็ขับขานบทเพลงแห่งความโศกเศร้า ปลอบโยนหมู่บ้านที่โศกเศร้า และเป็นพยานให้กับผืนดินที่เงียบงันและไหม้เกรียม หลังผ่านไปหลายฤดูกาล สายลมจะพัดผ่านทุ่งนาอีกครั้งอย่างแผ่วเบา และต้นกล้าใหม่ก็จะสุกงอมเป็นสีทองช้า ๆ