เสียงกระซิบแสงแห่งราตรี

เมื่ออยากให้เพื่อนหลับสบาย ชั่วโมงที่เฝ้ามองเพียงลำพังจึงไม่รู้สึกยาวนานอีกต่อไป พอได้มองดูลมหายใจที่สม่ำเสมอของเธอผสานไปกับสายลมยามค่ำคืน โคมไฟราตรีส่องสว่างนุ่มนวลให้ความฝันอันแสนหวานของเธอ ความปรารถนาที่จะปกป้องไม่จำเป็นต้องมีคำพูด เพราะมอธลายปักผู้เงียบงันเข้าใจแทนเธอแล้ว