รังพงไพร: ขี้เถ้า

คืนหนึ่ง เปลวไฟลุกโหมขึ้นอย่างไม่คาดคิด เผาผลาญทุกความทรงจำสีเขียวและเหลือเพียงความนิ่งงันสีเทาดำที่ไม่มีที่สิ้นสุด เธอเช็ดน้ำตาและมองไปยังเถ้าถ่านที่อยู่ไกลออกไป มีบางสิ่งกะพริบอย่างดื้อรั้น ส่องสว่างท่ามกลางความมืด