
เธอกระโดดลงมาจากหอคอยสูงสู่หมู่เมฆและสายรุ้ง ความคิดนับพันของเธอกระจัดกระจายเหมือนสายฝนที่แตกกระจายไปตามสายลม ความหลงใหล ความลังเล แม้กระทั่งความกลัว เธอฝ่าพายุออกมา และเมื่อเธอมองย้อนกลับไป ยอดแหลมสูงสุดของเมืองแห่งสายฝนก็ไม่ต่างอะไรกับจุดเล็ก ๆ

ดอกไม้ในสายลม