ภวังค์เมฆา: ฝนมัวหมอก

เธอยืนเท้าเปล่าตามร่องทุ่งนา ฟังเสียงชีพจรใต้ผืนแผ่นดินอย่างเงียบ ๆ ลมเย็นพัดผ่านรวงข้าวสาลีที่หนักอึ้ง เสียงกรอบแกรบเบา ๆ ในดวงตาของเธอไม่มีความเหนื่อยล้าอีกต่อไป มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องสว่างการเก็บเกี่ยว