
ในดินแดนรกร้างอันแปลกประหลาดและเยือกเย็นแห่งความฝันนั้น เธอหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่าง แสงสีเงินวาววับจากปลายนิ้วของเธอ หลังของเธอโค้งงอเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ฉันเป็นใคร? ฉันยังเป็นตัวเองอยู่หรือเปล่า? ความมืดไม่ได้ตอบ เพียงแต่ปล่อยให้ความเงียบงันลึกลงไปรอแสงจันทร์ส่องลงมาจนเกิดเป็นเงาของหมาป่า

เสียงเรียกจากป่า