
ในยามที่คิดว่าถูกลืมเลือนและมลายหายไป แสงสว่างพลันสาดส่องผ่านทิวหลิวอันมืดมิด ผู้ร่อนเร่ได้หวนคืนมา วันเดือนปีเกิดที่หลอกลวงไม่อาจปิดบังความจริงใจอันล้ำลึก ความสับสนในใจยิ่งทวีขึ้นราวปุยหลิวที่ปลิวว่อนในปลายวสันตฤดู หากมีความเสียใจ ก็ยากจะเอ่ยคำหรือย้อนคืน

แว่วกระซิบเสียงตำนาน