ท่าเรือกลิ่นหอม

เธอแขวนกระดิ่งลมร่มระย้า ปล่อยให้มันแกว่งไกวไปตามสายลม เสียงกังวานแผ่วบางนั้นพัดพาคำเอื้อนเอ่ยของเธอ ถึงดอกไม้ไกลโพ้นที่เบ่งบานราวพลุแตกกระจาย แสงแดดยามบ่ายค่อย ๆ ไต่ขึ้นเหนือชายคา แล้วไหลรินเข้าสู่สถานแห่งความอบอุ่นในหทัยของฉัน