ตื่นจากฝัน

คราบน้ำตาแห้งเหือดไปแล้ว ราตรีแผ่คลุมขั้นบันไดหินราวกับน้ำขึ้น น้ำค่ำพัดพากลิ่นหอมของดอกไม้ในตะกร้า เต็มไปด้วยความทรงจำในอดีต แสงจันทร์ส่องประกายระยิบระยับดุจน้ำพุในฤดูใบไม้ผลิหลากสีสัน ข้าไม่รู้สึกเดียวดายอีกต่อไปแล้ว จันทราเอ๋ย จันทรา พาข้าไปไกลแสนไกล