โลกเปล่าเปลี่ยว

เมื่อญาติมิตรสูญสิ้นและไร้บ้านให้พักพิง โลกกว้างจึงเรียกหา เธอแบกสัมภาระเบา ๆ ไว้บนบ่า ก้าวสู่ยามอัสดงอันกว้างใหญ่เพียงลำพัง เด็กสาวผู้ปราดเปรียวว่องไวดุจกระต่ายป่า ทั้งยังเยาว์วัยและแฝงความดื้อรั้น ท่ามกลางเมฆทะมึนและเกล็ดน้ำค้างแข็ง เธอยังคงก้าวเดินอย่างทระนงพร้อมกับผมเปียสองข้างอันเป็นเอกลักษณ์