โลกเปล่าเปลี่ยว: พลิ้วไหว

คิดผิดไปเสียแล้ว! ข้ารู้อยู่แต่แรกแล้วว่าความรักใคร่นี้ล้วนก่อขึ้นจากคำลวง และบัดนี้ ข้าจำต้องกล้ำกลืนผลขมขื่นนั้นแต่เพียงผู้เดียว พอเสียที! จันทราคล้อยเคลื่อนสู่ทิศประจิม ข้าควรจะหลับใหลเสียดีกว่า เช่นเดียวกับค่ำคืนอันกระสับกระส่ายที่ผ่านมา ที่ซึ่งในความฝันข้าได้กลับคืนสู่บ้านเกิด ปอยผมสีนิลของข้าต้องน้ำค้างและไอหมอกจนขาวโพลน