ลิขิตเหมันต์

แสงจันทร์สาดส่องดุจหยก เกล็ดสะท้อนแสงแวววาวราวกับน้ำค้างแข็ง นางไม่อาจแยกได้ว่าเป็นแสงจันทร์ที่ทำให้หลงซีดขาว หรือเป็นเกล็ดของหลงที่ทำให้รัตติกาลสว่างไสว นับแต่นั้นมา ยามเมื่อเกล็ดสีเงินอาบไล้แสงจันทร์ ก็จะเป็นยามที่นางเอ่ยนามของหลง