เกล็ดแห่งความเสียใจ

ความเสียใจแผดเผาไปทั่วทุกช่วงเวลาที่ผ่านพ้น ความรู้สึกจุกแน่นในลำคอราวกับเสียงฟ้าคำรามที่พร้อมจะระเบิดออกมา ท่ามกลางความหนาวเหน็บที่ยังคงหลงเหลือของต้นฤดูใบไม้ผลิ มันเหลือบไปเห็นเงาเลือนรางในหุบเขาลึก แต่เมื่อพิงกายกับขอบประตู จึงได้รู้ว่านั่นเป็นเพียงแสงจันทร์ของค่ำคืนนั้นเอง