ประกายยามเย็น

บุตรสาวของผู้ใดกันที่สวมอาภรณ์สีสันสดใส ร่ายรำดุจภาพมายาที่เลือนหาย เมฆาที่ส่องประกายและหยาดน้ำค้างที่ระยิบระยับ ล้วนเป็นอินหยวนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหตุใดไม่ถักทอการพบกันโดยบังเอิญให้กลายเป็นสายใย ความรู้สึกที่แท้จริงสามส่วนเปลี่ยนเล่ห์เหลี่ยมเจ็ดส่วนให้กลายเป็นฝันที่สมบูรณ์แบบได้