
จิตรกรใช้นิ้วเคาะหน้าผากของกระต่ายเจ้าเล่ห์ที่กำลังกังวลเบา ๆ "หากเราเป็นดั่งมิตรสหายร่วมจิตวิญญาณแล้ว ความยากลำบากจะสลักสำคัญอันใดเล่า" นางหัวเราะพลางชี้ไปที่ขวดเล็ก ๆ ในแขนเสื้อ "มีเพียงการเดินทางท่องไปในขุนเขาแห่งภาพวาดเท่านั้น ข้าจึงจะรวบรวมสีสันอันคู่ควรกับความเยาว์วัยเหล่านี้มาได้ กลิ่นหอมของมันดุจวสันตฤดูที่ระริกไหวบนผืนน้ำ กลิ่นหอมเย็นเยือกซ้อนทับกัน กักเก็บดวงวิญญาณของบุปผาไว้ในหยก"

แว่วกระซิบเสียงตำนาน