พรแห่งดิน: พลิ้วไหว

ชายกระโปรงที่พัดไหวปัดเอาน้ำค้างบนบุปผาบริเวณขั้นบันไดให้กระจายตัวออกเป็นละอองโปรยปราย ดุจสายหมอกยามเช้าที่ล่องลอยในอากาศ เมื่อมีคนสังเกตเห็นใบหน้าที่อ่อนล้าของศิลปินสาว ซึ่งยังคงเจือสีครามจาง ๆ ของขุนเขาที่อยู่ห่างไกล จึงเอ่ยถามว่าสิ่งใดกันที่ทำให้นางกระสับกระส่ายมิได้พักผ่อนตลอดรุ่งอรุณและยามอัสดงนับไม่ถ้วน และภาระใดที่ถ่วงหัวใจของนางให้หนักอึ้งถึงเพียงนี้