
จิตรกรผู้นั้นชะงักปลายพู่กัน ราวกับสะท้อนชั่วขณะแห่งความลังเลของปรมาจารย์กระบี่ บัดนี้ความทรงจำเหล่านั้นมิได้ทิ่มแทงให้เจ็บปวดอีกต่อไป หากแต่เปี่ยมล้นไปด้วยความอบอุ่น ทั้งกำแพงอิฐที่อาบไล้ด้วยแสงตะวัน ไอน้ำอบอุ่นที่ลอยกรุ่นจากเตาผิงในครัว และคำเชิญชวนอันแผ่วเบาของสหายเก่า... ให้กลับมาร่ายรำเพลงกระบี่ร่วมกันอีกครา