เสียงเรียกแห่งพสุธา

จิตรกรพลันตระหนักได้ว่าภาพวาดตานชิงสะท้อนความเป็นจริงได้ นางเปลี่ยนหยดหมึกให้กลายเป็นสายน้ำและขุนเขา แต้มสีชาดให้เป็นรุ่งอรุณและยามอัสดง และปล่อยให้โลกทั้งใบคลี่คลายอยู่บนม้วนภาพ ภายในนั้น ผู้คนต่างมีจิตวิญญาณเป็นของตนเอง พวกเขาไถนา ทอผ้า แต่งงาน และเติบโตสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น เป็นจักรวาลในตัวเอง