จดหมายความฝัน: ความฝันยุ่งเหยิง

ก้าวเท้าของเธอช่างแผ่วเบา ยามจากไปจนฉันรู้สึกตัวอีกที ก็เมื่อเธอหายลับไปแล้ว มิอาจเห็นรอยยิ้มอันอ่อนโยนท่ามกลางหมู่ดอกไม้ได้อีกต่อไป เหลือเพียงความทรงจำที่ร่วงโรยในลานกว้าง คอยอยู่เคียงข้างฉันผ่านวันคืนอันยาวนานและดื้อรั้น