
โลหิตและน้ำตาแห่งบ้านเกิดยังคงรินไหลผ่านความฝันอันแหลกสลาย ย้อมสนธยาให้กลายเป็นสีแดงฉาน ขุนเขาและแม่น้ำอันกว้างใหญ่ไพศาลกลับกลายเป็นคุกที่กักขังคนเพียงผู้เดียว ท่ามกลางความเจ็บปวดอันเงียบงันในยามค่ำคืน นางได้ยินเสียงสะท้อนของกองทัพม้าเหล็กและแม่น้ำที่เยือกแข็งจากความทรงจำในวันวาน

จานสีแห่งพรหมลิขิต