สายตาสนธยา

สหายผู้หนึ่งรับใบไม้ที่ร่วงหล่นไว้ในมือก่อนจะทันแตะพื้น ปลายใบสีเหลืองซีดวาดผ่านทิวเขายามโพล้เพล้ ในริ้วลายนั้น นางเหลือบเห็นไออุ่นที่ยังคงอยู่ ไม่ต่างจากประกายแสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดงที่เคยสะท้อนในดวงตาคู่นั้น