
เมื่อค่ำคืนมาถึงและโคมไฟในร้านค้าสลัวลง เธอนั่งคนเดียวในห้องโถง ความอบอุ่นไหลผ่านอกของเธอราวกับอ้อมกอดของแสงแดดฤดูใบไม้ผลิ คิดถึงผู้คนที่เธอจะได้พบในวันพรุ่งนี้ และสิ่งต่าง ๆ ที่เธอจะต้องเผชิญ เธอรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าชีวิตเองก็สามารถเต็มไปด้วยความสุขได้ ราวกับต้นไม้แห้งเหี่ยวได้พบกับสายฝนกะทันหัน และเธอตระหนักว่ากาลเวลา ท้ายที่สุดแล้ว ก็สามารถรอคอยได้

เสียงสะท้อนแห่งว่านเซี่ยง