รำลึกกลิ่นบุปผา: ความฝันยุ่งเหยิง

ฉันรู้ว่าเธอจะรออยู่ที่ปลายทางเดินในสวน อาบแสงตะวันยามเย็นและถือตะกร้าดอกไม้ จากนั้น ความแห้งแล้งที่ปกคลุมฉันก็จะหายไป เมล็ดพันธุ์จะผลิใบใหม่จากดิน และในที่สุด ฉันก็สามารถกอดเธอได้อีกครั้ง