วันเวลาที่จางหาย

ท่ามกลางแสงตะวันอันอ่อนโยนและสายลมที่พัดเอื่อย โลกได้พัดพาเวลาให้ล่วงเลยไป เหล่านกน้อยหลับใหลในรัง หญิงชราคนหนึ่งเก็บใบไม้สดขึ้นมาหนึ่งใบ นางอยู่เป็นเพื่อนมันใต้ร่มเงาของกิ่งก้าน เฝ้ามองตะวันและจันทราจนกระทั่งต้นไม้ผลัดใบจนหมดต้น กระซิบคำอำลาอย่างนุ่มนวล