ร่องรอยสายน้ำ

เธอเคาะถามผืนดินแข็งแกร่ง แต่แผ่นดินไม่ตอบสนอง เหลือเพียงความเงียบสงบอันลึกซึ้งไร้เสียง นี่คือวิถีของผู้มีชีวิต คือการปล่อยให้การสร้างสรรค์ดำเนินไปโดยไม่มีแบบแผน ดั่งน้ำที่ไหลแกะสลักกระดูกภูเขา ลมยาวนานหล่อหลอมหินแหลมคม และคลื่นที่กระหน่ำแกะสลักหน้าผาสูงชัน ทิ้งร่องรอยไว้บนโลกที่วันหนึ่งจะลืมเลือนไป