
เธอเคาะถามสายฝนที่โปรยปราย แต่สวรรค์ยังคงเงียบงัน ตอบเพียงเสียงฝนที่โปรยปรายอย่างนุ่มนวลกระจายไปทั่วโลกมนุษย์ นี่คือวิถีของผู้มีชีวิต คือการบำรุงเลี้ยงสิ่งที่ได้รับมอบหมาย ปกป้องต้นอ่อนในยามที่เพิ่งงอก เดินไปพร้อมกับป่าไม้ที่แผ่ขยายและเติบโต รู้สึกถึงความใกล้ชิดของสรรพสิ่ง และสร้างสายสัมพันธ์ที่ผูกชีวิตเข้าด้วยกัน

ร่องรอยของ Chroma