บทเพลงสีคราม

พู่กันที่เคยวาดเกล็ดสีเงิน บัดนี้วางนิ่งอยู่ในกล่องไม้จันทน์ แท่นฝนหมึกและกระดาษถูกปล่อยให้ฝุ่นจับและเงียบงัน น้ำหมึกที่แห้งกรังจะไม่มีวันสั่นไหวอีกต่อไป พื้นที่ว่างบนแผ่นหินนั้นเหลือเพียงความทรงจำอันกว้างใหญ่ไพศาล