ประกายแสงแสนสั้น

เงาไม้สั่นไหวราวภูตผี อันตรายซ่อนเร้นอยู่ทุกแห่งหน โลกอันกว้างใหญ่ก็ไม่กว้างไปกว่าระยะห่างระหว่างดวงตาทั้งสอง ทว่าลมหายใจหนึ่งกลับยืดยาวได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความคิดหนึ่งกลับหนักอึ้งดั่งขุนเขา ก่อนที่สายตาจะมองทัน ร่างกายก็ได้เคลื่อนไหวไปแล้ว แสงวาบเดียวพาดผ่าน ความเป็นและความตาย ตัดสินในชั่วพริบตา