เสียงสะท้อนเก่า

บ้านแห่งวันวานยังคงอยู่ แต่ไม่มีดอกไม้ให้พบเห็น เสียงกังวานใสของไข่มุกใต้หน้าต่างได้หายไปโดยไม่มีร่องรอย นกสีขาวอ้อยอิ่งอยู่ในลานบ้าน เงื้อคอขึ้นวันแล้ววันเล่า เพียงเพื่อตระหนักว่าในพริบตา กระแสแห่งโชคชะตาได้เปลี่ยนไป และคนที่คุ้นเคยได้จากไป ที่เหลืออยู่เพียงห้องโถงว่างเปล่าและทางเดินเงียบงัน